Decades and Fashion-icons: Part 1

Dear diary,

ξέρω… οι μέρες  είναι γιορτινές και η θεματολογία θα έπρεπε να είναι διαφορετική, αλλά εχθές έβλεπα μια από τις αγαπημένες μου ταινίες εποχής και ήταν ο λόγος για το σημερινό μου θέμα. Αποφάσισα να ασχοληθώ με τις δεκαετίες και τα fashion-icons της κάθε εποχής σύμφωνα με τη δική μου άποψη και ματιά. Γυναίκες που με το style τους, την εμφάνισή τους, προκαλούσαν το θαυμασμό των απλών γυναικών της καθημερινότητας, αλλά και την ανάγκη για να τις μιμηθούν ενδυματολογικά. Κάθε δεκαετία λοιπόν στιγματίστηκε από γυναικείες παρουσίες χάρις στην κομψότητά τους. Ας ξεκινήσουμε από την αρχή, γνωρίζοντας ένα- ένα τα fashion-icons.

Δεκαετία 1920

Κάνοντας μια αναδρομή στη δεκαετία των 20’s και χωρίς να γνωρίζω πολλά για τις γυναίκες της εποχής αυτής, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η ηθοποιός Louise Brooks. Έντονο βλέμμα, χαρακτηριστηκά που δεν σου επέτρεπαν να τα ξεχάσεις και ένα έντονο πάθος. Ξεκίνησε την καριέρα της σαν χορεύτρια και το 1925 έπαιξε στο Broadway στο έργο  Ziegfeld Folies. Η ομορφιά της τη βοήθησε και αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα στην επιτυχία της, έχοντας σαν αποτέλεσμα να παίζει σε ταινίες σε βασικούς ρόλους. Συμπρωταγωνήστησε με τον Charlie Chaplin στην ταινία Gold Rush και δεν άργησε να αναπτυχθεί ένα ιδιαίτερο δέσιμο μεταξύ τους. Η Louise Brooks έπαιξε σε πάρα πολλές ταινίες και έκανε μεγάλες επιτυχίες στην Ευρώπη. Θεωρείται μια από τις πιο φυσικές, έξυπνες και με λεπτό τρόπο παιξίματος ηθοποιούς. Αποσύρθηκε το 1938, αφού πρώτα ολοκλήρωσε την καριέρα της με ένα film western. Ανήκει στους θρύλους του βωβού cinema και ξεχωρίζει λόγω του ανεξάρτητου πνεύματός της ,της ευγένιας, αλλά και της γεναιδωρίας της.

Δεκαετία 1930

Katharine Hepburn. Ο θρύλος και η ιστορία αυτής της γυναίκας δε χρειάζεται συστάσεις. Διατηρεί το ρεκόρ για τα περισσότερα Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου και η πολυετής καριέρα της μετράει 73 χρόνια. Η Hepburn ξεκίνησε έχοντας μικρούς ρόλους σε έργα και αργότερα σε επιθεωρήσεις. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε στην ταινία The Big Pond, όταν τελευταία στιγμή απολύθηκε η κανονική πρωταγωνίστρια. Λόγω άγχους, έχασε τα λόγια, παραπάτησε, μιλούσε γρήγορα και δεν άργησε στο να χάσει τη θέση της στο έργο. Δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να δουλεύει σε μικρότερους ρόλους. Αργότερα την επιλέγουν να παίξει στο Broadway αλλά απολύεται και από εκεί, για καλή της τύχη όμως ο σκηνοθέτης δε μπορούσε να βρει αντικαταστάτρια και την επαναπροσέλαβε. Το 1932 κερδίζει το πρώτο της ρόλο εντυπωσιάζοντας με τις φυσικές της ικανότητες. Η καριέρα της άρχισε να εκτοξεύται δίπλα σε δυνατά ονόματα. Το 1933 κερδίζει το Όσκαρ  Α’ γυναικείου ρόλου για την ταινία Το ξημέρωμα της δόξας. Η αντι-χολιγουντιανή της συμπεριφορά ανησυχούσε τους παραγωγούς πιστεύοντας πως ποτέ δεν θα γίνει σούπερ σταρ. Η καριέρα της στον κινηματογράφο άρχισε να φθείρεται από μια σειρά αποτυχημένων ταινιών. Πολλές φορές πήγαινε σε συνεντεύξεις ντυμένη με ανδρικό στυλ, δηλώνοντας ότι ένιωθε άνετα μέσα σε αυτό. Επηρέασε πολλές γυναίκες να τη μιμηθούν και να φορέσουν παντελόνια. Δεν της άρεσε να βάφεται και εμφανιζόταν πάντα με ταγέρ στις συνεντεύξεις. Η καριέρα της συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Της είχε προταθεί ο ρόλος της Βίβιαν Λι στην ταινία Όσα παίρνει ο άνεμος, αλλά την τελευταία στιγμή ενημερώθηκε πως έχασε τον ρόλο. Η Hepburn είχε πολλούς δεσμούς, αλλά αυτός που την σημάδεψε ήταν με τον Σπένσερ Τρέισι, ανάμεσα στους οποίους αναπτύχθηκε μια σχέση πάθους και με πολλές εντάσεις.Το 1999, το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου την αξιολόγησε ως μια από τις καλύτερες ηθοποιούς όλων των εποχών. Πέθανε το 2003, αφήνοντας πίσω μια μεγάλη συλλογή ταινιών και στυλ διαχρονικό και αξεπέραστο.

Δεκαετία 1940

Στη δεκαετία αυτή δυσκολεύτηκα να βρω αρκετές πληροφορές και πιο συγκεκριμένα για το fashion-icon στο οποίο επέλεξα να αναφερθώ. Η Marlene Dietrich μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση λόγω του δυναμισμού και του αέρα που είχε σε κάθε της εμφάνιση. Ήταν γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, έπαιζε σε ταινίες, αλλά και στο θέατρο. Αρχικά έπαιζε βιολί, αλλά εξαιτίας ενός ατυχήματος στο χέρι αναγκάστηκε να σταματήσει. Το 1921 ξεκινάει καριέρα σαν ηθοποιός, κάνοντας εμφανίσεις και στο καμπαρέ στο Βερολίνο. Το 1930 έπαιξε στην ταινία που της χάρισε διεθνή φήμη, το Γαλάζιο Άγγελο σε συνεργασια με τον σκηνοθέτη Στέρνμπεργκ. Ακολούθησαν ταινίες, διαφορετικού ύφους, όπως Η Δίκη της Νυρεμβέργης. Η Dietrich καθιέρωσε στον κινηματογράφο τον τύπο της μοιραίας γυναίκας και υπήρξε το ίνδαλμα πολλών γυναικών. Οι ομοφυλοφιλικές της τάσεις έγιναν γνωστές μετά τη λήξη της καριέρας της σε μεγαλύτερη ηλικία.

Δεκαετία 1950

Τη δεκαετία αυτή, την έχω συνδέσει με την αγαπημένη μου Audrey Hepburn και μόνο μ’ αυτήν, διότι αποτελεί μέχρι σήμερα τον ορισμό της  απόλυτης κομψότητας. Βραβεύτηκε με πάρα πολλά Όσκαρ και Τόνυ και έκανε εμφανίσεις στο θέατρο, κινηματογράφο και σε παραστάσεις του Μπρόντγουει. Την κατέταξαν στην τρίτη θέση στην κατηγορία καλύτερων ηθοποιών από το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα αφιέρωσε σε ανθρωπιστικά έργα. Κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν της, το 1945 ξεκίνησε το μπαλέτο και το συνέχισε έχοντας πολύ καλές προοπτικές. Εξελίχθηκε σε πολύ καλή μπαλαρίνα και χόρευε κρυφά σε συγκεντρώσεις με σκοπό να μαζέψει χρήματα. Το 1945 μετακομίζει στην Ολλανδία, όπου και παρακολουθεί μαθήματα μπαλέτου έχοντας σαν στόχο να φτάσει στην κορυφή. Εξαιτίας όμως της κακής διατροφής και του ύψους της δεν θα κατάφερνε να γίνει πρίμα μπαλαρίνα. Αποφασίζει να γίνει ηθοποιός, συμμετέχει σε μουσικές παραστάσεις, παίζει σε μια εκπαιδευτική ταινία και ύστερα από λίγο καιρό πρωταγωνιστεί στο Broadway. Κερδίζει τις εντυπώσεις, όπως και τον πρώτο ρόλο στην τανία Roman Holiday (ο οποίος προοριζόταν για την Elisabeth Taylor) και κατάφερε με τη γοητεία της, το ταλέντο και την αθωότητα της να κερδίσει το ρόλο. Ακολουθούν πολλές ταινίες, αλλά και επιτυχίες στην καριέρα της. Σταθμός ταινία το 1961 ήταν το Breakfast at Tiffany’s, όπου έγινε χαρακτήρας σύμβολο του Αμερικάνικου σινεμά για τον 20ο αιώνα. Αποκάλεσε το ρόλο << τον πιο τζαζ της ζωής μου>>, διότι υποδύθηκε ένα εξωστρεφές άτομο, κάτι αντίθετο με την ίδια. Τα ρούχα της ταινίας τα σχεδίασε μόνη της με τη βοήθεια του Givenchy και πρόσθεσε ανταύγειες στα μαλλιά της τις οποίες και διατήρησε. Παραμένει το πρότυπο στυλ της γυναίκας με το ντύσιμο που ξεχωρίζει μεταξύ άλλων. Της άρεσε η μόδα, αλλά προτιμούσε να ντύνεται απλά και άνετα. Το κλασικό μαύρο φόρεμα του Givenchy αποτέλεσε μετέπειτα το λόγο δημιουργίας και έμπνευσης πολλών άλλων σχεδιαστών. Πωλήθηκε σε δημοπρασία σε τιμή τέτοια που ποτέ δεν έχει δοθεί για φόρεμα σε ταινία. Αξίζει να δείτε την ταινία και για τις ενδυματολογικές επιλογές, αλλά και για το πόσο κομψά ήταν τα ρούχα. Ακόμα και οι ωτοασπίδες στην πάνω εικόνα έχουν άποψη και στυλ, τις λατρεύω!

Δεκαετία 1960

Στη δεκαετία του 60, θέση έχει η Brigitte Bardot, η γαλλίδα ηθοποιός, αλλά και τραγουδίστρια. Καταγόταν από μια οικογένεια που είχε γνωριμίες στο χώρο της μόδας, του θεάτρου, αλλά και του κινηματογράφου. Στην ηλικία των 15 χρόνων γίνεται η μασκότ του περιοδικού Elle, στο οποίο φωτογραφίζεται και κάνει εξώφυλλο το 1950. Χάρις σε αυτό τη ξεχώρισε ένας σκηνοθέτης και της ζητήθηκε να παίξει στην πρώτη της ταινία, η οποία ποτέ δε γυρίστηκε, αλλά ήταν η αφορμή για να γνωριστεί με τον πρώτο της έρωτα, τον οποίο και δεν ενέκριναν οι γονείς της. Ακολούθησαν δυο ταινίες στις οποίες έπαιξε και της άνοιξαν το δρόμο προς την επιτυχία. Οι ταινίες ακολουθούν η μια την άλλη, παίζει στο θέατρο και τα φλας των φωτογράφων αποθανατίζουν κάθε στιγμή το σεξαπίλ της Bardot. Το 1956, στην ηλικία των 22 χρόνων, καθιερώνεται στον κόσμο του κινηματογράφου και γίνεται διεθνές σύμβολο του σεξ -το λόγο τον καταλαβαίνουμε όλοι πιστεύω. Αμέσως καθιερώνονται τα ξανθά μαλλιά με μπούκλες, το έντονο μακιγιάζ, τα τονισμένα μάτια και τα χείλη κόκκινα. Τα ρούχα είναι σέξυ, τα ταγέρ εφαρμοστά, φούστες και μπαλαρίνες ήταν το styling που προωθούσε η Brigitte. Ακόμη και το διάσημο μπικίνι έκανε μόδα. Δεχόταν συνεχώς προτάσεις για νέες δουλειές στο Χόλιγουντ, αλλά εκείνη ήθελε να μείνει στη γαλλική αξία. Μύθος και σύμβολο του σεξ, η γυναίκα αυτή ήταν απελευθερωμένη, φέρνοτας επανάσταση στα ήθη και καταφέρνοντας πάντα να μεταμορφώνεται σε femme fatale, ελεύθερη και προκλητική. Μια από τις πιο γνωστές ηθοποιούς, παγκοσμίως γνωστή και με τα αρχικά ΒΒ (bebe).

Πιστεύω πως σας κούρασα αρκετά… για το λόγο αυτό το επόμενο μέρος με τις δεκαετίες 70, 80, 90 και με τα fashion-icons της κάθε εποχής θα τα διαβάσετε στο επόμενο dear diary…

Σας φιλώ

Σοφία x