«Κάτι καινούριο, ασυνήθιστο…»

Καλησπέρα σε όλους και καλή μας αρχή. Το όνομά μου θα μπορούσε να είναι Vicenzo d’Isidoro. Το ποιος είμαι πραγματικά, αλλά και το τι κάνω ίσως να μην το μάθετε ποτέ, αλλά πιστέψτε με, τελικά δεν έχει και τόση σημασία. Θα μπορούσα να είμαι ζωγράφος, συγγραφέας, πιανίστας, χορευτής μπαλέτου, Διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Βερολίνου, μίμος, τεχνοκριτικός ή απλά φιλότεχνος…Ίσως έχω υπάρξει όλα αυτά, ίσως γίνω κάποια μέρα… Ίσως μετακομίσω στο Παρίσι για να ζήσω σα μποέμ, ίσως ανοίξω κανένα παραδοσιακό τούρκικο καφενέ στη Θεσσαλονίκη…Ίσως μείνω στην Αθήνα να μελετήσω τους αρχαίους τραγικούς…

Δύο πράγματα μόνο έχουν σημασία και θέλω να τα συγκρατήσετε: Πρώτον, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΜΟΔΑΣ και δεύτερον όλα είναι μια ιδέα…Βλέπετε, από παλιά είχα ένα –κατά τα λεγόμενα τον άλλων- οξύτατο αισθητικό αισθητήριο. Πάντα αισθανόμουν ότι αυτό που θα φορέσω θα πρέπει να είναι κάτι που μου αρέσει οπτικά, να αισθάνομαι άνετα, αλλά και να εκφράζει κάποια πτυχή του εαυτού μου…Αυτό είναι που μας κάνει να διαμορφώνουμε έναν καθαρά προσωπικό κώδικα ντυσίματος (ας το πούμε στυλ), ο οποίος μας διαφοροποιεί από την απρόσωπη ανθρώπινη μάζα και είναι η πρώτη και ίσως και πιο σαφής ένδειξη της ξεχωριστής μας ταυτότητας…I love it when I get philosophical…Βέβαια, το ντύσιμο πολλές φορές το χρησιμοποιούμε και για άλλους λόγους – επίδειξη οικονομικής υπεροχής, , αυτοεπιβεβαίωση, κατοχύρωση κοινωνικής θέσης – αλλά αυτά –κατά κανόνα- δεν θα απασχολήσουν τη στήλη μας.

Ίσως αναρωτιέστε – όσοι διαβάζετε ακόμη- που στα τι κάνω εδώ εφόσον ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΜΟΔΑΣ…Μα είμαι εδώ για να σας μιλώ, να σας συμβουλεύω, να σας ταξιδεύω, να σας πω πολλά όμορφα πράγματα, αλλά να μάθω και εγω από σας….όσο για τη μόδα…την έκανα υστερόγραφο…για να σας ανανεώνω με ό,τι φρέσκο, έξυπνο, καινούριο και ξεχωριστό βλέπουμε στην Αθήνα -αν και όχι μόνο εδώ-, που μπορείτε να τα ενσωματώσετε στο ντύσιμο σας, ή και όχι…Δε σας πιέζει κανείς…Όπως σας αρέσει…Πριν σας δώσω το πρώτο τέτοιο μου υστερόγραφο να πω απλώς ότι εγώ –αψηφώντας με αυταπάρνηση τον αρχισυντάκτη αυτού του πονήματος- απευθύνομαι σε όλους ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, οικονομικής κατάστασης, πολιτικών πεποιθήσεων, και αριθμό CD της Madonna που έχετε στην κατοχή σας…Εξάλλου, το είπαμε στο νούμερο δύο: Όλα είναι μια ιδέα…Καλή αρχή!

Vicenzo d’Isidoro

P.S.

• Μας αρέσουν πολύ τα καρό πουκάμισα… σε αγόρια και κορίτσια… Φροντίστε να είναι λίγο τσαλακωμένα και φορέστε τα όπως σας αρέσει…Με τζιν, με σηκωμένα μανίκια, με t-shirt από μέσα, με γιλέκο η ζακετάκι από πάνω, με τη μία άκρη μόνο μέσα απ΄ το παντελόνι, με σαλοπέτα, με δέσιμο στην κοιλίτσα –για κοριτσάκια- με sneakers η δετά παπούτσια, ακόμη και με μια ωραία γκρι φόρμα από κάτω.
• Μας αρέσει το κλασσικό γαλάζιο πουκάμισο, αν και όχι τόσο όταν το λογότυπο φωνάζει κραυγαλέα από παντού. Με ωραίο μπεζ chino παντελόνι και sneakers για τα αγόρια, για τα κορίτσια ίσως λίγο πιο μεσάτο με σκισμένο τζιν η φούστα με αχτύπητο άσπρο ζακετάκι η πουλοβεράκι από πάνω
• Μας αρέσουν τα μαύρα wayfarer’s και όλες οι παραλλαγές του γυαλί –πιλότος
• Μας αρέσουν τα σανδάλια σε περιποιημένα γυναικεία πόδια, αλλά αν μπορείτε χωρίς κουδουνάκια…
• Μας αρέσουν τα περίεργα κουρέματα: φράντζες, τσουλούφια, moican, ασύμμετρο η και η κλασσική αντρική wet-look χωρίστρα – men’s only…- σιγουρευτείτε πρώτα ότι ταιριάζουν στο σχήμα και μέγεθος του προσώπου σας…
• Μας αρέσουν οι φαρδιές βερμούδες – και σε κορίτσια…
• Μας αρέσουν eternally τα t-shirts… λίγο πιο φαρδιά, ξεχειλώστε τα, σηκώστε τα μανίκια, βάλτε τη μία άκρη μόνο μέσα από το παντελόνι η πίσω απ΄τη ζώνη, φορέστε τα με ταλαιπωρημένο τζιν!
• Μας αρέσει το φυσικό μαύρισμα. Όσοι το ‘χετε, διατηρήστε το…
• Μας αρέσουν τα μπιχλιμπίδια στα χέρια και τα πόδια αλλά με μέτρο παρακαλώ…
• Μας αρέσουν τα μεγάλα, φανταχτερά ρολόγια…
• Μας αρέσουν οι ζώνες…Για κορίτσια τεράστιες με περίτεχνες αγκράφες και vintage αναφορές η πολύ λεπτές, απλές με μεταλλικές λεπτομέρειες. Για αγόρια λεπτές, κομψές, δερμάτινες για τους κυριλάτους, funky με περίεργα σχέδια η απλές με μεγάλη μεταλλική αγκράφα για τους πιο προχώ…Vicenzo d’Isidoro